13e zondag door het jaar (B)

Wij staan wel eens voor hopeloze situaties: 
een ongeneeslijke ziekte, 
een veel te vroeg afscheid, 
zware tegenslag...
Hopelijk vinden we dan de kracht 
om te vechten tegen die ziekte,
om elkaar te bemoedigen en troosten...
Vanuit onze eigen onmacht, 
zoeken we dan hulp.
Of het nu een bedevaart is, 
of een kaars die we branden:
We vragen God om hulp; 
en bidden vanuit onze onmacht, 
zoals die synagoge-overste in het evangelie,
die vecht en bidt voor het leven van zijn kind.
Is God de innerlijke kracht in ons leven, 
die ons draagt, 
zowel in de vreugde als in onze onmacht?
Blijven we dan volhouden? 
Geven wij niet te vlug de moed op?
Is ons verrijzenisgeloof wel groot genoeg 
om ziekte en tegenslagen te boven te komen?
Om het leed en de onmacht van anderen te dragen?

 

Eerste lezing: 2 kor. 8,7-9-;13-15
Evangelie: Mc. 5, 21-24, 35-43
Uw stem heeft ons geroepen, God, 
uw woord heeft ons gemaakt. 
Wij mogen nieuwe mensen zijn, 
een nieuw begin van hoop en vrede 
in deze wijde en nerveuze wereld.
Gij hebt uw naam in onze mond, 
uw werk in onze handen gelegd.

Wij zijn uw Kerk, een volk onderweg. 
Wij hebben geschiedenis, 
een lang verleden van duisternis en licht.
Wij bidden U: 
open voor ons een nieuwe toekomst, 
roep ons weg uit al die rijkdom, 
al die zekerheden 
waarin wij veilig en gevangen zijn.
Maak ons liever onthecht en ontheemd
om weer opnieuw uw evangelie te verstaan, 
en uw Zoon te volgen.

Maak mij dienstbaar zonder opdringerigheid,
dat ik anderen helpen mag
zonder hen te vernederen. 
Maak mij toegewijd aan de grond, 
aan alles wat laag en onaanzienlijk is,
dat ik mag zorgen voor uitgestotenen,
waarvoor niemand zorgt,
leer mij wachten, luisteren en zwijgen. 
Maak mij klein en arm genoeg 
om zelf geholpen te worden door anderen. 
Stuur mij op weg in deze wereld op zoek naar leeftocht, 
op zoek naar uw naam.

Wij bidden U
dat wij niet achterblijven, bang en afzijdig, 
dat wij de nieuwe mogelijkheden zien 
die Gij ons geeft,
om onbevangen mens te zijn 
in deze dagen van de geschiedenis
om steeds meer mens te worden;
dat wij bewoonbaar maken
wat nu nog leeg en onbewoonbaar is, 
dat wij zinvol en vruchtbaar maken
wat nu nog zinloos en onmenselijk is, 
dat wij een nieuwe wereld mogen maken 
waar liefde woont, en waar geen oorlog is.

Onze Vader

Wacht niet op zorgeloze dagen
om gelukkig te zijn,
want altijd zal een probleem
je bekommernissen geven.

Wacht niet op waardering van iedereen
om gelukkig te zijn,
want altijd zal er iemand
kritiek op je hebben.

Wacht niet op een dag zonder fouten
om gelukkig te zijn,
want altijd maak je ergens
een grote of een kleine blunder.

Wacht niet tot iedereen vriendelijk voor je is
om gelukkig te zijn,
want altijd zal er iemand
jaloers op je zijn.

Wacht niet tot ze “genoeg” betalen
om gelukkig te zijn
want altijd zal je minder verdienen 
dan je meent waard te zijn.

Wacht niet tot je bij iedereen gelijk haalt
om gelukkig te zijn,
want altijd zal iemand denken
intelligenter te zijn
                         Valeer Deschacht
doc.: Tekst: 13_Zondag(B)-2021-06-27
Tekst aanpassen (verantw.)    Thuispagina